Dag 14. Donderdag 18-8

Mont Tremblant donderdag 18 augustus 2016.

We worden langzaam weer wakker tegen 8.30 uur. Ik heb top geslapen, heerlijk groot bed!! Kiddies hebben elkaar ook niet lastig gevallen en ondanks dat Mika naar zijn zin te vroeg wakker wordt omdat het licht boven de voordeur direct in zijn giechel schijnt, herinnert hij zich ook wat we hebben beloofd.

We gaan vandaag het meer op om te kajakken. Ja ja…….als je wat beloofd…..

Dus even verse croissants gehaald in het winkeltje, super heerlijke thee, koffie en sap naar binnen gewerkt en er wordt bij de voordeur getrappeld om naar het meer te gaan.

We slepen de ene kano het water in, de dames in de ene en de mannen in de andere. Coco en ik hebben zo’n groot gevaarte waar je op een plankje zit en je nog 2 picknickmanden mee kan nemen als het moet. Top! Precies wat voor de diva’s.

De mannen gaan weg met een wat lager exemplaar waar al snel wat water naar boven komt. Halverwege het meer vertrouwd R het voor geen meter meer, hup we gaan terug, inruilen dat ding.

Dus pakken ze een waterfiets…….het zweet gutst ze binnen no time van de koppies af want ook dat is best aanpoten. Ondertussen dobberen de diva’s in de boot om hen heen en peddelen we wat af. Natte schoenen en broek, allemaal geen probleem, alles voor het dinkie.

Vergeet daarbij de enorm charmante reddingsvesten niet (en omdat de kinderen ze verplicht zijn te dragen van ons moeten we opvoedkundig het goede voorbeeld geven en ook zo’n enorm slank afkledend reddingsvest aan te doen)

Ik weet niet wat erger is. Dat La La tenue op de boot of dit ding, maar goed, we gaan weer verder want ondertussen is de waterfiets ingeruild voor eenzelfde kano als de diva’s hebben.

We peddelen wat over het meer (je moet je er niet teveel bij voorstellen) en peddelen weer terug. De volgende activiteit staat op de planning! Zwemmen! Coco heeft bedacht dat ze persé in het meer wil zwemmen. Nou……ik weet niet of ik haar voorbeeld volg we gaan het zien.

Eerst maar gewoon naar het zwembad waar er een serieuze badjuffrouw de boel in de gaten houden. Kinderen onder de 12 jaar zonder begeleiding worden zonder pardon terug naar huis gestuurd. Ze loopt rondjes om het enorme zwembad (20×10 meter) en geeft adviezen aan ouders om kinderen wel of niet alleen te laten zwemmen. Bommetje mag wel, duiken niet etc etc. Nee, ze neemt haar vak serieus en dat kunnen we waarderen!

img_1637-s img_1629-s

Rond lunchtijd vertrekken we naar het dorp Mont Tremblant. Dat is een modern skigebied met leuke tentjes, hotels en liften.  We komen daar aan en weten niet wat we zien. Overal hekken, borden, parkeerbegeleiding, shuttlebussen en enorme partytenten. Er is een evenement gaande, dat is duidelijk!

Maar wat??

We parkeren de auto en lopen richting de drukte, we vallen met onze neus in de boter, wat een gezelligheid!

Wat blijkt, de Ironman (en hier) wordt hier zondag gehouden. Dat is iets van 4 km zwemmen in open water (Lac du Tremblant), marathon hard lopen en 180 km fietsen door de bergen. Ja hoor en dat alles op 1 dag. Nou ik zal je zeggen…….ik red 180 km fietsen in 1 jaar nog niet laat staan op 1 dag.

Er worden 40 slots vergeven voor de belangrijkste Ironman wereldkampioenschappen op Hawaii. Super gaaf!

Maar hé ik ben natuurlijk in topconditie dus ik heb 1 moment getwijfeld om mee te doen. De terugvlucht naar Amsterdam gooit roet in het eten. Deze teleurstelling verwerk ik snel en we gaan kijken wat er verder nog te doen is. Overal is het druk, allerlei winkeltjes, activiteiten voor kinderen en leuke eettentjes. Dat we gaan maar als eerste doen.

Helaas laat de bediening bij La Forge te wensen over (45/60 minuten wachten op een lunch is echt niet normaal) maar zijn de gerechten top!! De pizza van de kinderen is echt overheerlijk! Ik heb een groot bord nachos met kip en allerlei aanverwante sausjes. Koolhydratenbom op en top. Nog een paar dagen……

R heeft wel een gezonde salade met tonijn, lekker hoor.

Alle ervaringen van de reis over eten en verblijf geef ik ook een review op Tripadvisor: Mijn account

Mika staat op knappen van spanning want we hebben beloofd dat hij daarna van de berg af mag karten. Pispot op de kop (kan het nog erger????) en omhoog met de stoeltjeslift. Eenmaal boven krijgen we korte instructie over hoe we moeten remmen (stuur naar je toe trekken) en hoe je weer verder naar beneden gaat. Check! Dat gaat ons lukken en ongeveer 1 seconde nadat we ‘vrij’ zijn gegeven zie ik een flits en schiet binkie voorbij. Weg is ie.

Wij diva’s zitten samen in een kart. Coco wilde niet alleen, maar samen is net zo leuk (ken net!) en zij kan dan mooi de action cam vasthouden als we hysterisch naar beneden rijden. Ieieieiieieieieieee…..wordt er gegild, harder!! Er zitten best een paar pittige bochten tussen dus het vergt ook wat stuurwerk, leuk hoor!

Ben benieuwd hoe dat filmpje is geworden.

Mika en papa mogen nog een keer en de dames genieten even van het zonnetje. Coco wil graag op de grote trampoline maar daar is een wachtrij van een uur, geen zin in. Het is behoorlijk warm (tegen de 30 graden) en we willen ook graag nog even zwemmen bij het appartement. Morgen gaan we alweer terug naar Montreal dus time flies!!

We lopen terug naar de auto en rijden 20 minuten terug naar ons appartement, schieten in de zwemkleding en koelen ons lekker snel af, top!

Coco wil nog steeds graag in het meer zwemmen dus op een gegeven moment wordt er een kano tevoorschijn getoverd en ploft Co in het midden en laat zich door de mannen naar het ponton brengen. Met zwemvest en al uiteraard weer. Ik blijf langs de kant met de voeten in het water en wacht op de diva. En ja hoor, daar komt ze aangezwommen!!! Toppertje!! Best koud ook het meer hoor! Snel naar het zwembad om op te warmen.

S’ avonds eten we lekker in het appartement een salade, wat brood en andere lekkere dingen. Chill! Morgen moeten we alweer om 11.00 uur uitchecken, jammer!!

Tot later!!

 

Advertenties