Dag 05. Dinsdag 9-8

dinsdag 9 augustus 2016.

Er was veel licht in de kamer waardoor R vroeg wakker was. We lagen dan ook op tijd in bed de avond er voor dus geen probleem.

Lekker rustig opstaan en ontbijten in het motel. Stelt niet zoveel maar voor 6 dollar voor volwassenen vonden we het zeker de moeite waard.

Het motel St Georges bestaat al vanaf 1839 dus ze zullen wel wat goeds doen. Wij hebben in ieder geval genoten van ons verblijf. We hadden kamer 30 met 2 Queen bedden en een uitklapbed. Daar hebben we Mika laten crashen want die slaapt nogal onrustig. Diva lag bij mij en die greep me 2x in de haren. Denk dat ze ruzie had met een of ander. Heb haar snel de andere kant opgeschoven en weer verder gaan slapen, gek kind.

Na het ontbijt op pad naar Les Escoumins want daar hebben we een reservering voor een grote soort van zodiac om op zoek te gaan naar walvissen.

Het duurt even voordat iedereen in zijn warme pak is gehesen, muts op de kop, winterjas aan, kids nog een regenbroek aan en over de jas nog een reddingsvest. Ze zijn net 2 kleine teletubbies en als ze eenmaal in het gras liggen dan komen ze niet meer overeind. ;-))

Rond 10.00 uur mogen we op de boot, behoorlijk stijl stuk naar beneden waar de boten liggen. We gaan met een man of 36 op de boot, waar laat je het zou je denken, maar het past perfect. Wij zijn uiteraard als eerste beneden en zitten met een ander stel met kinderen vooraan in de boot. Beste uitzicht en geen natte pakken.

Het grappige is nl dat pas als iedereen zit er nog een personeelslid aan komt en ponchos gaat uitdelen aan de mensen achterin. Dat is dus de ‘wetzone’.  Lachen!!

We zien zeehondjes porpoises (soort zeehonden maar dan anders) en krijgen al snel te horen dat we erg ons best moeten doen om walvissen te vinden gezien de wisselingen in getijden. Lekker dan, hebben wij weer.

We zien na 20 minuten vol-speed over het water een Mink Whale en gaan dan verder richting Tadoussac, ja inderdaad daar waar we vandaan komen dus……..

We zien 2 andere boten die ergens stil liggen en dan is een teken van walvissen. Ze hebben daar een aparte naam voor maar kan ik even niet opkomen. Ze mogen dan niet snel naderen en moeten vanaf 1 km afstand in slakkentempo naderen.

Al snel zien we een humpbackwhale (bultrug). Het zijn Casper (vader) en zoon. Zoon komt wat vaker boven om lucht te halen maar vader kan lang onder blijven. Soms zien we gewoon 10 minuten niks. Het blijft afwachten waar hij boven komt. Met veel gespuit komt hij boven en met een mooie flip of the tale duikt hij weer naar beneden. Het prachtige gezicht van zo’n mega staart heb ik uiteraard vast gelegd met de camera. Zo gaaf!!

We dobberen een tijdje met ze mee maar moeten toch echt terug. We moeten nog 20 minuten varen voordat we weer terug bij af zijn. Wat een gave ervaring!

Coco vond het wel ietwat lang duren maar al met al……4 bruin verbrande hoofden en zeer tevreden.

We gaan op pad naar Baie Comeau alwaar we de ferry nemen naar Matane.

We merken dat we toch wat trek hebben en stoppen bij een leuk tentje in Les Escoumins. Het is een chocelaterie en het heet Le Reve Doux inc. Nou inderdaad ze hebben lekkere chocolade maar het eten is ook super!!! Lekker stukje vlees, pannetje mosselen en een wijntje erbij. Wat zitten we te smullen.

Ondanks de diva bui van Coco genieten we met ze allen van lekker eten. Heerlijk!!

We rijden tegen 15.00 uur weer verder en hebben nog 2 uur te gaan naar Baie Comeau. We komen netjes om 17.15 uur aan en mogen in rij 6 gaan staan om de boot op te komen. Er staat een mega oplegger met mega bulldozer er op. Niet normaal, dat dat op de boot gaat en het hele zooitje blijft drijven.

Om 17.30 uur gaan ze alles opladen en stipt 18.00 uur varen we weg. Goede timing!

We hebben 2 uur de tijd om rond te struinen, tv te kijken, te chillen en wat te drinken. Rond 20.20 uur rijden we de ferry weer af en zoeken naar ons hotel Riotel Matane. Al snel vinden we deze en het ziet er super uit.
We zijn wel wat laat…….maar er moet nog gegeten worden dus we stappen snel restaurant Cargo in bestellen pizza, lunguine en bavette. Smullen!!

Snel eten want we zijn bekaf. Wat een boel indrukken vandaag weer zeg.

De wegen worden nog meer verlaten dan dat ze eerst waren, je komt nauwelijks iemand tegen.

Een bord met ‘tankstation 150km’  kunnen wij ons niet voorstellen. Geen Mac of Subway op iedere hoek. We moeten dus zorgen voor een volle tank, wat te eten voor onderweg en een goed humeur. We komen echt in remote area wat wij in Nederland echt niet kunnen voorstellen. Heel bijzonder om te mogen meemaken. De rust ook die er hier van af straalt……heerlijk!!!

Nu snel slapen, morgen weer een dag. Op pad naar National Parc de La Gaspesie! Op naar het avontuur!

 

Advertenties