Dag 07. Donderdag 11-8

Donderdag 11 augustus 2016.

Ondanks de wat kleine bedden slapen we prima. Het gekke is dat ik thuis een super bed heb en daar vaak minder goed slaap dan hier op die pokke bedden met een moppie naast me die of in mijn haren grijpt of mij gebruikt als grote teddybeer. Na de vakantie begint de grote race tegen het afvallen dus wat dat betreft geef ik ze wel gelijk, maar goed.

We zijn rond 7.00 uur wakker en blijven nog even na sudderen in bed. Diva doet alsof ze uit  slaapt, tuurlijk!

Het verslag van gister werk ik even bij en als iedereen wakker is kleden we ons aan en gaan op naar het gratis ontbijt. Veel soeps is het ook niet. Koffie, thee, brood, bagels en wat beleg. Maar he! Het is gratis ;-))

Om ongeveer 9.10 uur zitten we weer in de auto. De koorts van Mika is gezakt en hij voelt zich nog wel wat slapjes maar het gaat beter.

Toch vertrouw ik het niet helemaal. Je leert je moppies kennen en ik geef hem voor de zekerheid maar even een plastic zak op schoot.

Zo rond 9.30 uur begint hij te spugen, blij met de zak maar omdat er alleen vocht uitkomt lekt dat natuurlijk ook lekker door. Nou ja,……ook in Canada hebben ze wasmachines. Ja echt hoor!

We rijden verder langs de kust richting Mont Saint Pierre (daar waar we gister dachten te overnachten) Mika hebben we maar even voorin gezet, primatourtje in de mik geschoven en hij begint alweer babbels te krijgen.

De route is echt fantastisch. Je rijdt zo dicht langs de kust dat er borden staan dat er bij pittig weer de golven over de auto kunnen slaan.

Iedere bocht brengt weer een verrassing, gaaf!!

je kunt hier prachtige cabins huren voor weinig. Ook de campings zijn super gelegen. Direct aan het water, speeltuintjes erbij, echt super leuk!! Maar ja, we hebben geen camper dus rijden lekker verder.

We stoppen in Mont Saint Pierre…..djies hadden we daar maar een cabin gehad! Direct aan het water, super subliem plekje, dit zijn de plekjes waar we naar op zoek zijn. Heerlijk afgelegen, authentiek en gewoon geweldig.

De koffie en thee zijn super lekker, verse bonen en melk en super smaakvolle thee.

Omdat alles uit eigen keuken komt kan ik het niet nalaten een quiche te kiezen van verse zalm en garnalen. Poooohhhhh,……lekker!!! Kapers op de kust want hij verdwijnt in de monden van mijn mede reizigers.

Na nog even genoten te hebben van het uitzicht in de schommelstoel, gaan we weer verder. Mika heeft ondertussen weer genoeg babbels gekregen om achterin plaats te nemen.

Al snel slaan we af richting Murdockville (is dit de homebase of the A-team??) We kiezen er voor de snelste weg naar Gaspe te nemen en niet langs te kust te blijven rijden. Daar zouden we nog wel eens spijt van kunnen krijgen, maar we willen zsm weer uit de auto, met name vanwege Mika.

De weg gaat van hoog naar laag en van boven naar beneden, het is zo verlaten!!! Je ziet nauwelijks auto’s of huizen. Dit kennen we in Nederland echt niet. Wat is dit genieten.

We stoppen nog even bij een kleine afslag omdat er gepiest moet worden en komen op een kleine open plek in het bos, bij een huis alwaar we even de auto parkeren.  Wat een pracht zo even langs de weg zeg!

Na het legen van diverse blazen stappen we weer in en rijden de laatste 20 minuten naar Gaspe.

We komen nu echt aan het einde van dit schiereiland en we komen langzaam weer in de bewoonde wereld. De huizen zijn nog steeds even prachtig en het uitzicht blijft subliem. De wegen zijn wel behoorlijk verrot op sommige plekken en veel grote gebouwen zijn er echt op gebouwd om bestand te zijn tegen veel kou en wind. Zo ook ons hotel. Ziet er van buiten niet echt bijzonder uit, maar van binnen is het super netjes.

Kamer 239 en de kinderen hebben een soort van eigen slaapkamer, heerlijk!! Even geen moppie naast me, de blauwe plekken kunnen weer helen en niemand die me het bed uittrapt. top!

In het hotel is een cinema en als ik lekker word gemasseerd gaat R met de moppies naar de film Trouver Doris. In het Engels wel te verstaan, Finding Dory. Heerlijk!!

Terwijl ik compleet ontspan tijdens mijn massage genieten de rest van de film.

We denken daarna snel even een hapje in het hotel te gaan eten maar dat valt helaas even tegen. Na een uur hebben we nog ons gerecht niet. Hoe simpel kan het zijn……we raken behoorlijk geirriteerd met name omdat we weten dat des te langer het duurt des te minder Mika en Coco gaan eten omdat ze moe zijn.

Ik kak na een wijntje behoorlijk in en ben blij als ik straks plat lig.

Had ik al verteld dat we overmorgen om 9.30 uur weer met een zodiac op pad gaan om walvissen te spotten?? Hier in de buurt is het top seizoen en ze komen om in de walvissen. Ik ben er klaar voor!! Kom maar op!!

Morgen gaan we naar National Parc Forrilon. We kunnen daar zwemmen met zeehonden aangezien ze daar met een stuk of 500 zitten. We kunnen een kayak lenen of huren en zelfs met ze gaan snorkelen. Hoe cool is dat?? Ze zijn mensen gewend en komen graag nieuwsgierig even langs zwemmen. Dat ziet Mika wel zitten.

Dus morgen op pad naar Forrilon, Grand Grave en genieten aan het strand. Met een temperatuur van 25/27 graden is het prima toeven hier.

Enjoy!! Tot morgen, proost en truste.

 

Advertenties